พระคาถานี้ อันที่จริง เป็นพระคาถา หรือบทสำหรับแผ่เมตตาให้กับงูทั้ง 4 ตระกูล  ซึ่งก็คือพยานาคทั้ง 4 ตระกูลนั้นเอง  เป็นพระคาถาหรือบทธรรมที่พุทธเจ้าทรงประทานให้มา  ฉะนั้น ย่อมเป็นบทธรรมที่เข้าถึงพยานาคทุกตระกูล ตลอดถึงบริวารของพยานาคนั้น ๆ 

บทสวด ขันธะปะริตตะคาถา

วิรูปักเขหิ เม เมตตัง เมตตัง เอราปะเถหิ เม 
ฉัพยาปุตเตหิ เม เมตตัง เมตตัง กัณหาโคตะมะเกหิ จะ 
อะปาทะเกหิ เม เมตตัง เมตตัง ทิปาทะเกหิ เม 
จะตุปปะเทหิ เม เมตตัง เมตตัง พะหุปปะเทหิ เม 
มา มัง อะปาทะโก หิงสิ มา มัง หิงสิ ทิปาทะโก 
มา มัง จะตุปปะโก หิงสิ มา มัง หิงสิ พะหุปปะโก 
สัพเพ สัตตา สัพเพ ปาณา สัพเพ ภูตา จะ เกวะลา 
สัพเพ ภัทรานิ ปัสสันตุ มา กิญจิ ปาปะมาคะมา

อัปปะมาโณ พุทโธ อัปปะมาโณ ธัมโม อัปปะมาโณ สังโฆ 
ปะมาณะวันตานิ สิริงสะปานิ อะหิ วิจฉิกา สะตะปะที 
อุณณานาภี สะระพู มูสิกา กะตา เม รักขา กะตา เม ปะริตตา
ปะฏิกกะมันตุ ภูตานิ โสหัง นะโม ภะคะวะโต นะโม สัตตันนัง 
สัมมาสัมพุทธานัง ฯ


บทสวด ขันธะปะริตตะคาถา แปล

วิรูปักเขหิ เม เมตตัง
-ข้าพเจ้ามีเมตตาจิต กับงูตระกูลวิรูปักขะทั้งหลาย

เมตตัง เอราปะเถหิ เม 
-ข้าพเจ้ามีเมตตาจิต กับงูตระกูลเอราปถะทั้งหลาย

ฉัพยาปุตเตหิ เม เมตตัง
-ข้าพเจ้ามีเมตตาจิต กับงูตระกูลฉัพยาปุตตะทั้งหลาย

เมตตัง กัณหาโคตะมะเกหิ จะ 
-ข้าพเจ้ามีเมตตาจิต กับงูตระกูลกัณหาโคตมกะทั้งหลาย

อะปาทะเกหิ เม เมตตัง
-ข้าพเจ้ามีเมตตาจิต กับสัตว์ไม่มีเท้าทั้งหลาย 

เมตตัง ทิปาทะเกหิ เม 
-ข้าพเจ้ามีเมตตาจิต กับสัตว์ ๒ เท้าทั้งหลาย

จะตุปปะเทหิ เม เมตตัง 
-ข้าพเจ้ามีเมตตาจิต กับสัตว์ ๔ เท้าทั้งหลาย

เมตตัง พะหุปปะเทหิ เม 
-ข้าพเจ้ามีเมตตาจิต กับสัตว์ มีเท้ามากทั้งหลาย

มา มัง อะปาทะโก หิงสิ 
-ขอสัตว์ไม่มีเท้า อย่าได้เบียดเบียนข้าพเจ้าเลย

มา มัง หิงสิ ทิปาทะโก 
-สัตว์ ๒ เท้า ก็อย่าได้เบียดเบียนข้าพเจ้าเลย

มา มัง จะตุปปะโก หิงสิ 
-ขอสัตว์ ๔ เท้า อย่าได้เบียดเบียนข้าพเจ้าเลย

มา มัง หิงสิ พะหุปปะโก
-สัตว์หลายเท้า ก็อย่าได้เบียดเบียนข้าพเจ้าเลย

สัพเพ สัตตา สัพเพ ปาณา
-ขอสัตว์ทั้งหลายทั้งปวง ผู้มีลมปราณ 

สัพเพ ภูตา จะ เกวะลา 
-และเหล่าภูตสัตว์ทั้งปวง ผู้หาลมปราณมิได้

สัพเพ ภัทรานิ ปัสสันตุ 
-จงประสบแต่ความเจริญ ด้วยกันทั้งหมดเถิด

มา กิญจิ ปาปะมาคะมา 
-อย่าได้รับโทษอันชั่วช้าใดๆ เลย

อัปปะมาโณ พุทโธ
-พระพุทธเจ้า ทรงมีพระคุณสุดที่จะประมาณ 

อัปปะมาโณ ธัมโม
-พระธรรม มีพระคุณอันหาประมาณมิได้ 

อัปปะมาโณ สังโฆ 
-พระสงฆ์ มีพระคุณที่สุดจะกำหนด

ปะมาณะวันตานิ สิริงสะปานิ 
-สัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย อันมีประมาณคือ

อะหิ วิจฉิกา สะตะปะที 
-งู แมงป่อง ตะขาบ

อุณณานาภี สะระพู มูสิกา
-แมงมุม ตุ๊กแก และหนู 

กะตา เม รักขา กะตา เม ปะริตตา ปะฏิกกะมันตุ ภูตานิ 
-ขอสัตว์ทั้งหลายเหล่านั้น จงหลบหลีกไปเสียเถิด เพราะการรักษาป้องกัน อันข้าพเจ้าได้ทำไว้แล้ว

โสหัง นะโม ภะคะวะโต 
-เพราะข้าพเจ้านั้น กระทำความนอบน้อม แด่พระผู้มีพระภาคเจ้าอยู่

นะโม สัตตันนัง สัมมาสัมพุทธานัง ฯ 
-กระทำความนอบน้อม แด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ๗ พระองค์อยู่

...............................................
คัดลอกจาก หนังสือมนต์พิธีแปล
รวบรวมโดย พระครูอรุณธรรมรังษี (เอี่ยม สิริวัณโณ)
วัดอรุณราชวราราม(คณะ๓) เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพฯ